De man die zijn toekomst vond tussen de regels

Soms zit het gevaar niet in openlijke overtreding, maar juist in dat wat nét kan. Niet in het duidelijke “nee”, maar in het rekbare “misschien”. In de ruimte tussen de regels.

Het is een ongemakkelijke gedachte. Want veel gelovigen houden van duidelijkheid. Van geboden, kaders, orde. En terecht. Gods wet is heilig, rechtvaardig en goed. Maar wat als iemand zich keurig aan de letter van de regel houdt, en toch de geest ervan mist?

Er is een bekend voorbeeld uit de autosport. Ingenieurs die het reglement tot op de komma bestudeerden en iets ontdekten wat er níet stond. Op papier was alles legaal. Bij inspectie klopte alles. Maar op het circuit bleek de werkelijkheid anders. De auto was sneller dan ooit bedoeld. Het oordeel was uiteindelijk hard en terecht: dit ging tegen de geest van de regels in. Het was fout. Vernuftig, ja. Maar fout.

Waarom blijft zo’n verhaal hangen?

Omdat Jezus in Lukas 16 iets zegt wat ons minstens zo ongemakkelijk maakt.

Hij vertelt over een onrechtvaardige rentmeester. Een man die zijn positie misbruikt, betrapt wordt en ontslagen zal worden. En juist op dat moment handelt hij snel, slim en doelgericht. Hij gebruikt zijn laatste bevoegdheden om zijn toekomst veilig te stellen. En dan volgt die ene zin die al eeuwen vragen oproept:

“En de heer prees de onrechtvaardige rentmeester, dat hij met overleg gehandeld had.”

Waarom prijst Jezus iemand die fout zit? Prijst Hij bedrog? Slimme trucs? Manipulatie?

Nee. Maar Hij legt wel een spiegel neer die we liever ontwijken.

Rentmeester zijn

Jezus zegt: “De kinderen van deze wereld zijn in hun geslacht vaak schranderder dan de kinderen van het licht.” Met andere woorden: wereldse mensen zijn vaak doelbewuster, strategischer en vastberadener in het veiligstellen van een tijdelijke toekomst dan gelovigen in het zoeken van het eeuwige.

Dat schuurt. Want wij zijn vaak netjes. Oprecht. Goedbedoelend. Maar ook gemakzuchtig. Onvoorbereid. Passief. We hopen dat het wel goed komt, terwijl Jezus spreekt over rentmeesterschap, rekenschap en verantwoordelijkheid.

De rentmeester in Lukas 16 weet één ding zeker: zijn tijd is bijna voorbij. Hij kan niet terug. Hij kan zich niet verdedigen. Hij kan alleen vooruit kijken. En juist dat maakt hem zo scherp. Hij denkt na. Hij handelt. Hij zet alles op alles voor wat komt.

En dan wordt de vraag ineens persoonlijk.

Wat doen wij met wat ons is toevertrouwd? Onze tijd. Ons geld. Onze gaven. Onze invloed. Ons leven.

De Bijbel noemt ons geen eigenaars, maar beheerders. Rentmeesters. Mensen die op een dag rekenschap zullen moeten afleggen. Niet alleen van wat we deden, maar ook van waarom we het deden.

Dat maakt deze gelijkenis allesbehalve theoretisch. Ze raakt direct aan deze tijd. Aan een wereld die haar einde nadert. Aan een kerk die leeft tussen belijden en praktijk. Aan gelovigen die vaak onschuldig als duiven zijn, maar vergeten dat Jezus daar iets aan toevoegde: “Weest voorzichtig als slangen.”

Voorzichtig. Schrander. Doordacht. Niet oneerlijk, maar wel wakker. Niet wereldgelijkvormig, maar wel doelgericht. Niet sluw ten koste van waarheid, maar wijs in dienst van het Koninkrijk.

Onze Meester

De rentmeester begreep uiteindelijk iets wat hij eerder niet zag: de rijkdom van zijn meester was er niet om op te potten, maar om te gebruiken. Om schulden te verlichten. Om relaties te herstellen. Om een toekomst mogelijk te maken.

En daar raakt Jezus aan iets diepers. Iets dat het karakter van God zelf openbaart.

God is geen karige boekhouder die elke cent terug eist. Hij is een Meester die vreugde vindt wanneer Zijn middelen worden ingezet om mensen te redden. Wat in de wereld verlies heet, kan in Gods Koninkrijk investering zijn. Wat hier verdwijnt, kan daar eeuwigheidswaarde krijgen.

Maar dan moet je wel handelen. Bewust. Met overleg.

De vraag is dus niet alleen: hou ik mij aan de regels? De vraag is: leef ik als een trouwe rentmeester, met het oog op wat komt? En wat doen we met de ruimte die God ons laat?

Deze vragen – scherp, confronterend en diep Bijbels – staan centraal in de prediking “De man die zijn toekomst vond tussen de regels”. Een boodschap die niet wegkijkt van moeilijke teksten, maar ze laat spreken. Die niet verzacht waar Jezus scherpt. En die eindigt met een appel dat niemand onberoerd laat.

Wie oren heeft om te horen, doe dat niet achteloos.

👉 Bekijk de volledige preek op YouTube en ontdek waarom Jezus deze gelijkenis juist aan Zijn discipelen vertelde.